از شیر گرفتن

امروز شاید یکی از بدترین روزهای زندگیم.صادقانه بگم که خیلی وقت بود که دلم میخواست تو رو از شیر بگیرم.

اصلا شب نیمخوابیدی و تمام روزها هم به جای غذا شیر میخوردی و این به من چسبیدن و تغذیه کردن خیلی عصبیم کرد.هزار جور مسخره بازی در میاوردیم که تو غذا بخوری ولی هیچ فایده ای نداشت.

تا این که دکتر ناطقی گفت تنها راه حل غذا خور شدن گرفتن از شیره.این بود که ما مصمم شدیم که این کار رو بکنیم.مثل همیشه یاور روزهای سخت یعنی مامانم به دادم رسد و اومد کمکمون.

آاز صبح خیلی گریه و زاری کرد م آخه دلم خیلی برات می سوخت که با اون همه وابستگی می خواستم این بلا رو سرت بیارم.

آخرین وعده شیر رو عصر بهت دادم و بعد مایع تلخ رو به سینم زدم.هیچوقت خودم رو به خاط این کار نمیبخشم کاش فقط سیاهش کرده بودم.با اولیم مک تو شروع به بالا آوردن کردی و بهت زده شدی.باورت نمی شد که چه اتفاقی افتاده.هر دو با هم گریه میکریم.چند روز اول هی یادش می افتادی و من میگفتم اخ شده دیگه و تو حتی حاضر نشدی که دیگه امتحانش بکنی و اینطوری ماجرا به پایان رسی.

منو ببخش که باز تن به سنت دادم و با یک روش غلط تو رو از شیر گرفتم.هیچوقت اون قیافه ماتم زدت رو فراموش نمیکنم.من امروز اولین لطمه رو به اعتمادی که بهم داشتی زدم.